Opesmenjavanje #37 [Miladin Berić]

MINISTARSKA PJESMA

(…do groba ga zaduži dikulja…)

Što sjećanja znaju da zabole
rodno selo omča je na vratu
na magarcu sišo je do škole
a sad prima ministarsku platu.

U školi je već četvrto ljeto
što da uči kad u torbi oca
galon šljivke i pomastan pjeto
učitelju da puno ne zvoca.

Dva put pao dok je osmoljetku
ostavio iza opanaka
istrošio iz Dojčlanda tetku
dok matura ne stiže do šaka.

Zatim šljego do te Banjaluke
na zanatu učio da kuje
sve ga manje privlačile čuke
rodnog sela gdje još nema struje.

Tri godine po troje teladi
(do groba ga zaduži Dikulja)
sa diplomom u fabrici radi
ka Titinoj Partiji se šulja.

U Kumrovec ide da dokuči
Kardeljevu smunutu doktrinu
čaša meda ište čašu žuči
Josip, daje ime prvom sinu.

Na Dedinju tri dana po ciči
u rukama drži bijele rade
kroz Partiju prema vrhu piči
novi borac jagnjeće brigade.

Planu bratstvo ko lula duvana
dres se srpski u hodu oblači
useljava u dva tuđa stana
ministarsku fotelju merači.

Vrijeme ratno, a fakultet blizu
indeks nose vojni pozivari
novi ekspert u vladinom nizu
predodređen da pali i žari.

Dvije pumpe pod tuđim imenom
crni merdžan, zadebljala guša
sporazumno rasto se sa ženom
oko njega jata sponzoruša.

Magistarski već mu drugi rade
engleski ga osmorica uče
diplomatske polažu se nade
nabavio s pedigreom kuče.

Stara majka već ga i persira
po klavirskom koncertu se šulja
svega ima ali nema mira
do groba ga zaduži Dikulja.

Što sjećanja znaju da zabole
rodnog sela čak ni da se sjeti
na magarcu sišo je do škole
a sad ličnim avionom leti…

© Miladin Berić

Овај унос је објављен под Песме и означен са , , , . Забележите сталну везу.

Једно реаговање на Opesmenjavanje #37 [Miladin Berić]

  1. Повратни пинг: MINISTARSKA PJESMA | Borba

Затворено за коментаре.